Gaststuk: Betrek ouders bij hun kinderen

Uithuisplaatsingen kunnen terecht en helpend zijn, maar zijn vaak niet waar een ouder naar streeft. Kind(eren) worden gescheiden van hun ouders en ouders van hun kinderen. Als je ouders en kinderen de optie zou bieden om bij elkaar te blijven wonen, bijvoorbeeld onder begeleiding, zouden zij deze optie waarschijnlijk nemen. Met intensieve begeleiding voor ouders om het beter of eventueel anders te leren doen kan de gezinssituatie verbeteren. Ik denk dan aan een soort gezinshuizen met leerprojecten en -trajecten als een soort opvoedkundige school. Hier zou de focus liggen op persoonlijke groei met een traject voor nazorg.

Echter is soms de situatie te complex en is een tijdelijke of langdurige uithuisplaatsing noodzakelijk. Soms kan het beroep op een pleeggezin juist rust bieden voor kinderen en ouders. De focus hierbij ligt dan altijd op de samenwerking met elkaar. Laat ouders regie houden, los van regels en beleid. Ouders blijven ouders. Als kind voel je je soms toch een vreemde eet in de bijt wanneer je opgroeit in een pleeggezin. Je voelt je niet eigen. Je mist je thuis, je ouders, je omgeving. Besef dat de meeste ouders het zelf ook anders gezien zouden hebben en nog een kans hadden willen krijgen. De meeste kinderen (uitzonderingen daargelaten) zouden ouders dan ook altijd nog een kans willen geven.

Het is goed dat er pleeggezinnen zijn, als zij een stabiele basis vormen voor pleegkinderen. Anderzijds is het, in mijn optiek, nog beter om meer in de gezinnen zelf hulp bieden wanneer dit nodig is. Het contact waarborgen tussen kind, ouder en eventueel pleeggezin hierbij is erg belangrijk. Er zou wekelijks contact kunnen zijn met de ouders, op deze manier kunnen ouders leren van de pleegouders. Hoe doen zij het? Hoe benaderen zij de kinderen? Zou er een soort van co-ouderschap kunnen plaatsvinden? Het samen volgen van een stappenplan, samen sterk. Het kind voelt dat de ouders niet op afstand zijn maar nabij. Andersom geldt dit natuurlijk ook. Werken middels een professioneel ontwikkelingsplan kan zeer zinvol zijn. Waar men aan doelen werkt, van tijd tot tijd evalueert en kijkt waarin vooruitgang wordt geboekt, daar wordt vooruitgang mee geboekt. Mediation/gezinscoaching kan hierbij zeer effectief zijn. Met altijd het besef: hoe meer instanties en personen erbij betrokken zijn, hoe complexer het vaak wordt.

Een leerzame start voor kinderen en ouders kan zijn om ouders uit te nodigen eens met een uitje mee te gaan met het pleeggezin. Zo voelen ouders zich betrokken en kan een eventueel aanwezig gevoel van ‘falen’ worden weggenomen. Ook hierin kan men in kleine stappen vooruitgang boeken. Met name de kinderen voelen hierbij de betrokkenheid van de ouders. Betrek ouders met hun kinderen samen, in pleeggezinnen, met regelmaat bij uitjes en andere activiteiten. Laat ouders betrokken zijn bij hun kinderen en andersom. Een pleeggezin moet een aanvulling zijn, geen invulling van het ouderschap. Focus op groei en ontwikkeling van ouders en gezinnen in plaats van focus op uithuisplaatsing en kinderen naar pleeggezinnen.

Door http://www.nicoleplantius.nl/