Wat doen we?

Als beroepskracht binnen de jeugdhulpverlening loop je af en toe tegen de grenzen aan van je rol, wat je kunt of wat je mag doen om een cliënt te helpen. Dit kan ongewild leiden tot een conflict met het gezin wat je probeert te helpen. Conflicten uiten zich vaak in moeizame gesprekken op die niet zelden eindigen in emoties, schreeuwen of erger.

De meeste beroepskrachten hebben met enige regelmaat een ‘stroeve’ samenwerking. Hier kan de trajectbegeleiding Ouders en Jeugdzorg een belangrijke rol spelen in het oplossen van zo’n ‘stroeve’ samenwerking. De vrijwilligers van Ouders en Jeugdzorg zijn onafhankelijk en strijden niet mee met een cliënt, maar begeleiden de cliënt door het hulpverleningsproces. Dit doen we altijd op basis van gelijkwaardigheid zonder te (ver)oordelen.

Kenmerken van Trajectbegeleiding zijn:

  • De inzet van een ervaringsdeskundige vrijwilliger als klankbord voor houdingsaspecten.
  • Ruim de tijd voor gesprekken, voorbereidingen, reacties samen maken, overleggen, alles waar behoefte aan is of vragen over zijn Houvast, een werkboek waarin het stellen van de juiste hulpvraag centraal staat.

Ouders en Jeugdzorg handelt vanuit de presentietheorie. Op basis van een gelijkwaardige relatie sluiten vrijwilligers aan bij de leefwereld van de cliënt. Een conflict is geen constructieve manier om tot een oplossing te komen. Als er al sprake is van een conflict bemiddelen we volgens het harmoniemodel om weer tot samenwerking te komen.

Dat alles leidt tot: 80% tevredenheid. In die 80% onderscheiden we ouders die zonder maatregel weer zelfstandig de opvoeding verzorgen en de ouders die komen tot berusting in de maatregel (niet per se het er mee eens zijn) maar met een goede samenwerking.